Ritüel, Ari Aster imzalı 2019 yapımı bir film olarak izleyicinin alıştığı korku kalıplarını biraz zorluyor. Ailesini kaybettikten sonra duygusal olarak boşluğa düşen Dani, erkek arkadaşı ve arkadaş grubuyla birlikte İsveç'in izole bir köyüne gidiyor. 90 yılda bir düzenlenen bu festival, başlangıçta huzurlu bir bahar kutlaması gibi hissettirse de işler hızla tekinsizleşiyor. Florence Pugh ve Jack Reynor başrolleri paylaşıyor.

Geleneksel korku türünün aksine burada karanlık koridorlar veya loş odalar yok. Hikaye boyunca her yer güneş altında ve oldukça aydınlık. Bu durum, korkunun gölgelerden değil, karakterlerin içine düştüğü pagan ritüellerinin grotesk detaylarından gelmesini sağlıyor.

Gerçi bu parlak atmosfer, yaşanacakları daha rahatsız edici bir boyuta taşıyor. Hereditary veya The Wicker Man gibi filmlerde karşılaştığımız o tekinsiz yabancılık hissi burada gün ışığında vücut buluyor. Yönetmenin izleyiciyi gerilimde tutmak için karanlığı değil de tam tersini seçmesi, anlatının üzerindeki o huzursuz edici baskıyı artırıyor.