Peter von Kant, yönetmen François Ozon'un 1970'li yılların Köln atmosferini yeniden inşa ettiği, Rainer Werner Fassbinder'in klasikleşmiş Petra von Kant'ın Acı Gözyaşları hikayesini merkeze alan bir dram. Orijinal metindeki karakter dinamiklerini bu kez erkek oyuncular üzerinden kurgulayan Ozon, Denis Ménochet, Isabelle Adjani ve Khalil Gharbia'yı bir araya getirerek oldukça tiyatral bir dünya kuruyor. Film, kariyerinde başarılı ancak kişisel hayatında yalnızlığın gölgesinde kalmış bir yönetmenin, genç ve etkileyici oyuncu Amir ile tanışmasıyla değişen dengelerini konu alıyor.

Aslında her şey bir asistanın üzerindeki baskıyla başlıyor. Peter, kendi yarattığı duygusal hapishanenin içinde sıkışmışken, bu yeni tanışma onun için bir çıkış yolu gibi görünse de hikaye kısa sürede bir çöküşe evriliyor.

Ozon, melankoliyi bir sinema dili olarak kullanmakta usta. Tıpkı Fassbinder'in sinemasında olduğu gibi, mekanın içine hapsolmuş karakterlerin o ağır ve boğucu yalnızlığı, bu yeni uyarlamada da hikayenin başrolü haline geliyor. İçsel bir yıkımın portresi bu.