Anna, şiddet dolu bir evlilikten sekiz yaşındaki oğluyla birlikte kaçarak Oslo'ya sığınır. Çocuk koruma servisinin gözetiminde, kimliği gizlenerek büyük bir apartman dairesine yerleştirilir.

Sürekli tetikte olan Anna, oğlunun güvenliği için bir bebek telsizi alır ve bu cihaz aracılığıyla odasından başka bir çocuğun yardım çığlıklarını duymaya başlar. Bu sesler, Anna'yı gizemli bir komşu çocuğuyla iletişim kurmaya iter.

Ancak telsizden gelen her fısıltı ve ses, onun gerçeklik algısını yavaş yavaş zorlamaya başlar. Bir yandan geçmişinin karanlık gölgesi peşini bırakmazken, diğer yandan duyduklarının hayal ürünü mü yoksa somut bir tehdit mi olduğunu ayırt etmekte zorlanır.

Anna için içinde bulunduğu yalnızlık ve korku döngüsü, gerçek ile kurmaca arasındaki çizgiyi belirsizleştirir. Yaşadığı paranoya, onu ve oğlunu koruma içgüdüsüyle çarpışırken, apartmandaki her ses ve gölge, bilinmeyen bir tehlikenin habercisi olabilir.