Hiber, eşi Fereshte ve küçük kızlarıyla 1970’lerin İran’ında sıradan bir yaşam sürerken, ülkedeki siyasi çalkantılar hayatlarını altüst eder. Hiber’in muhalif duruşu, aileyi giderek artan bir baskı ortamına sürükler. Bu zorlu süreçte aile bağları, hayatta kalmanın tek dayanağı haline gelir.

Hiber’in siyasi faaliyetleri nedeniyle tutuklanması, ailede geri dönüşü olmayan bir kırılmaya yol açar. Fereshte, kocasının hapishanedeki direnişine tanıklık ederken, kızıyla birlikte yeni bir düzen kurma mücadelesi verir. Her birey, bu sınavda içsel gücünü keşfeder ve aile bağlarının sınırları zorlanır.

Yıllar süren ayrılığın ardından ailenin kavuşma çabası, farklı kıtalara uzanan bir yolculuğa dönüşür. Sürgün hayatı, kültürel uyum sorunlarını da beraberinde getirirken, aidiyet duygusunun mekânla sınırlı olmadığı gerçeği ortaya çıkar. Tüm zorluklara rağmen umut, bu ailenin birbirine olan bağlılığında varlığını sürdürür.