Nitram, Justin Kurzel’in 1990’ların ortasında Tazmanya’da geçen, izleyicinin üzerine yavaş yavaş çöken bir ağırlığı olan filmi. 2021 çıkışlı bu biyografik drama, 1996 Port Arthur katliamının öncesindeki o tekinsiz sessizliği ve sosyal izolasyonu merkeze alıyor. Film, zihinsel sorunları olan genç bir adamın, yani Nitram’ın öfkesiyle şekillenen karanlık bir süreci takip ediyor. Açıkçası, bu karakterin neden olduğu trajediden ziyade, onu bu sona hazırlayan toplumsal ve bireysel kopuşları gözlemlemek hayli zorlayıcı.

Caleb Landry Jones, başrol karakterini o kadar tedirgin edici ve gerçekçi bir noktaya taşıyor ki, Cannes’da En İyi Erkek Oyuncu ödülüne layık görülmesi şaşırtıcı değil. Judy Davis, Essie Davis ve Anthony LaPaglia ile kurduğu dinamik de bu psikolojik gerilimi besliyor.

Yönetmen Kurzel, tıpkı Snowtown veya Elephant gibi filmlerde olduğu gibi, izleyiciyi şiddetin nedenlerine dair nihilist bir boşluğa bakmaya davet ediyor. Burada hiçbir şey parlatılmıyor veya süslenmiyor. Film, sadece olanın ağırlığını olduğu gibi bırakıyor.