Nightbitch, Marielle Heller imzasıyla izleyici karşısına çıkan, anneliğin o pek konuşulmayan, karanlık ve kaotik taraflarına odaklanan bir yapım. Rachel Yoder'ın aynı isimli romanından uyarlanan filmde Amy Adams, kariyerini bir kenara bırakıp kendini Amerikan banliyösünde küçük çocuğunu büyütmeye adayan bir anneyi canlandırıyor. Scoot McNairy'nin de eşlik ettiği bu hikaye, alışıldık aile dramalarından ziyade, izolasyonun ve kimlik kaybının getirdiği o tuhaf gerilimi merkezine alıyor.

Karakter, evin içinde giderek yalnızlaşırken sadece bir anne değil, aynı zamanda evrimsel bir değişim geçirdiğine dair somut belirtiler görmeye başlıyor. Sanki vücudu, anneliğin üzerindeki o baskıya tepki veriyor.

Heller, süreci bir beden korkusu metaforuna dönüştürürken ne karamsarlıktan ödün veriyor ne de mizahı elden bırakıyor. Annelik deneyimi, sanki gerçeküstü bir dille yeniden yazılıyor. The Diary of a Teenage Girl veya Can You Ever Forgive Me? filmlerindeki o karakter odaklı, bazen rahatsız edici ama bir o kadar da samimi ton, bu sefer biraz daha vahşi bir sese evriliyor. Ortaya çıkan manzara ise; evcil hayatın içindeki o bastırılmış, evcilleştirilemeyen tarafın yavaşça dışarı çıkışına tanıklık etmek gibi.