Mavi En Sıcak Renktir, Abdellatif Kechiche’in 2013 yılında çektiği, Fransa’nın yakın dönem sinemasında kendine has bir yer edinen dram ve romantik türündeki yapımlardan biri. Adèle Exarchopoulos ve Léa Seydoux’nun merkezinde olduğu hikaye, genç bir kadının kimlik arayışını 90’lar Fransası’nın atmosferi içinde ele alıyor. Mavi saçlı Emma ile tanışan Adèle’in dünyası, bu karşılaşmayla birlikte duygusal bir değişime giriyor.

İnsan ilişkilerinin ham ve filtresiz hallerini gösterme konusundaki ısrarıyla tanınan Kechiche, burada yetişkinliğe geçiş sürecini oldukça sakin ama bir o kadar da yoğun bir ritimle kurguluyor. Açıkçası filmin üzerine konuşurken Cannes’daki Altın Palmiye meselesini atlamak zor; ödülün sadece yönetmene değil, aynı zamanda başrol oyuncularına da verilmesi, performansların nasıl bir işbirliğiyle ortaya çıktığını aslında biraz olsun sezdiriyor.

Duygusal geçişlerin ve arzu kavramının gerçekçi bir zeminde tartışıldığı bu anlatı, izleyicide buruk bir tat bırakıyor. Tıpkı Carol ya da Moonlight gibi, karakterin kendi iç dünyasındaki yansımaları dış mekana taşımak yerine, o dünyayı izleyicinin içine sızdırıyor. Kendi hikayesinin sorumluluğunu alan bir bireyin melankolisi, filmin temel dokusunu oluşturuyor.