Mary ve Max, 1970'lerin Melbourne'ünde yaşayan küçük bir kız çocuğu ile New York'ta kendi dünyasında yaşayan Asperger sendromlu bir adamın, posta kutularına düşen bir mektupla kesişen yollarını anlatıyor. Yönetmen Adam Elliot'ın kendi yirmi yıllık mektup arkadaşlığından esinlendiği bu 2009 yapımı animasyon, Toni Collette ve Philip Seymour Hoffman'ın sesleriyle hayat bulan iki yabancının, okyanusları aşan bağını konu ediniyor.

Hüzünlü ama bir o kadar da kara mizahla yoğrulmuş, samimi bir anlatısı var. Hayatın karmaşasında birbirini hiç görmeden anlamaya çalışan bu iki insanın hikayesi, insan doğasının o kırılgan yanına dokunuyor.

Açıkçası, insanın kurduğu dostlukların mesafelerle ya da ortak noktalarla değil, çoğu zaman sadece paylaşılan bir dertle şekillendiğini hatırlatıyor. Harvie Krumpet veya Anomalisa gibi dünyalardan tanıdık bir tınısı olsa da, bu filmin kendi hüzünlü ve gri atmosferi oldukça kendine has kalıyor. Kağıt üzerinde basit bir mektup arkadaşlığı gibi dursa da, geride bıraktığı tortu tahmin edilenden biraz daha derin.