Maestro, 20. yuzyil Amerika sinin muzik sahnesine damgasini vuran Leonard Bernstein in hayatina odaklanan biyografik bir dram olarak karsimiza cikiyor. Bradley Cooper in hem yonetmen koltugunda oturdugu hem de Carey Mulligan ile basrolleri paylastigi yapim, Bernstein in orkestra sefligi ve bestecilikteki ustaligini, esine olan bagliligi ve evliligindeki gelgitlerle harmanliyor. Yaklasik 30 yillik bir zaman dilimine yayılan bu hikaye, muzik dehasinin parlakligini kisisel hayatinin karmasikligiyla karsilastiriyor.

Cooper in karaktere burun proteziyle verdigi gorunum, film vizyona girmeden once epey bir tartisma konusu olmustu. Gerci bu detay, isin icindeki duygusal agirligin yaninda biraz detay kaliyor.

Yonetmen, sadece bir sanatcinin hayatini anlatmiyor; bir evliligin zamanla nasil sekil degistirdigini de sakin bir dille ekrana getiriyor. Tár veya West Side Story gibi muzik eksenli yapimlardan asina oldugumuz o atmosfer, burada yerini daha kisisel ve mahrem bir portreye birakiyor. Insan, bir bestecinin notalar arasindaki tutkusunu kendi yasaminin sessizliginde nasil aradigini izliyor.