London, 2005 yılında Hunter Richards yönetmenliğinde perdeye taşınan, 2000'lerin başındaki New York atmosferini tüm karanlığıyla yansıtan bir dram. Film, eski sevgilisinin düzenlediği bir partideki beklenmedik karşılaşma üzerinden ilerliyor. Chris Evans’ın canlandırdığı Syd karakteri, geçmişin yüküyle baş başa kalmışken, Jessica Biel ve Jason Statham’ın dahil olduğu bu gerilimli ortamda işler içsel bir hesaplaşmaya dönüşüyor.

Odanın içinde sıkışıp kalan karakterlerin uyuşturucu etkisindeki yoğun konuşmaları, aslında hepimizin bildiği o kaçıp gidememe halini deşiyor. The Crystal Method imzalı müzikler de bu melankolik akışa oldukça yakışmış. Ne var ki film, büyük dramatik çıkışlardan ziyade, bir ilişkinin yarattığı boşlukta gezinen o ağır atmosferiyle akılda kalıyor.

Syd’in kendiyle ve geçmişiyle yüzleşme biçimi, sanki Closer ya da High Fidelity gibi işlerden tanıdık gelen o yaralı ruh halini hatırlatıyor. Yönetmen Richards, kamerasını bir partinin kalabalığından ziyade karakterlerin kendi içlerine, o kapalı kapıların ardındaki sessizliğe çeviriyor. 2000'lerin o kendine has, biraz flu ve puslu anlatısı, karakterlerin çıkmazlarını daha da belirginleştiriyor.