Limonov, 20. yüzyılın ikinci yarısında Rusya’dan New York’a, oradan Avrupa’nın çeşitli köşelerine savrulan Eduard Limonov’un hayatını merkeze alıyor. Yönetmen Kirill Serebrennikov, şairlikten devrimci militanlığa uzanan bu karmaşık portreyi, Emmanuel Carrère’in romanındaki o huzursuz ruhla ekrana taşıyor. Ben Whishaw’un canlandırdığı karakterin hem bir uşak hem de sürgün bir figür olarak girdiği kılıklar, filmin enerjisini yüksek tutan asıl etkenlerden.

Film, biyografik bir anlatıdan ziyade bir kimlik arayışına odaklanıyor. Serebrennikov, Petrov’s Flu veya Leto yapımlarındaki o alışıldık stilize bakışını bu kez Limonov’un kışkırtıcı yaşamı üzerinden kurmuş. Viktoria Miroshnichenko’nun eşlik ettiği sahneler, dönemin siyasi iklimiyle kişisel savruluşları iç içe geçiriyor.

Ortaya çıkan tablo, bir hayatın düzenli bir kronolojiden ziyade, nasıl bir gürültüyle yaşanabileceğine dair bir deneme gibi. Şatafat ve sefaletin birbirine karıştığı bu yolculuk, kişisel ideallerin gerçeklikle girdiği çatışmayı çıplak bir dille yansıtıyor.