Blake, bir müzisyen olarak yaşadığı izole malikanede kendi iç dünyasına hapsolmuştur. Arkadaşları ve ziyaretçilerle iletişim kurmakta zorlanır, sürekli kaçtığı bir yalnızlık içinde debelenir. Günlerini anlamsız hareketler, müzik denemeleri ve çevresinden giderek uzaklaşarak geçirir.

Malikanenin içinde ve ormanlık alanda amaçsızca dolaşan Blake, yabancılaşmanın giderek arttığı bir sürece girer. İnsanlarla diyalogları kopuk ve yüzeyseldir; kendi zihninin labirentlerinde kaybolmuş gibidir. Fiziksel olarak orada olsa da, zihnen ulaşılmaz bir yere doğru yol alır.

Zaman geçtikçe Blake’in gerçeklikle bağı iyice zayıflar ve kendini tamamen içsel dünyasına kapatır. Etrafındakiler bu yavaş çöküşü izlemekle yetinirken, Blake kişisel ve içsel bir yolculuğun son evresine ilerler. Bu yolculuk, onu kaçınılmaz sona götüren sessiz ve yalnız bir varoluş mücadelesidir.