Paris’in gri ve ıslak sokaklarında, sıradan bir limuzinin içinde başlayan gün, DL adındaki gizemli bir adamın peş peşe farklı kimliklere büründüğü olağanüstü bir yolculuğa dönüşür. DL, her randevusunda yeni bir karaktere dönüşür: kambur bir dilenci kadın, bir hareket yakalama uzmanı, ölüm döşeğindeki bir baba ya da vahşi bir yaratık. Bu dönüşümler, onun işi midir yoksa bir oyun mudur, belirsiz kalır.

Her rol, DL’nin yüzünü ve bedenini değiştirirken, izleyiciyi gerçeklikle kurgu arasındaki çizgide gezdirir. Bir sahnede akordeon çalan bir müzisyen olarak karşımıza çıkar, diğerinde bir akşam yemeğinde eski bir tanıdıkla hesaplaşır. Bu geçişler sırasında Paris’in tanıdık mekanları, tuhaf ve şiirsel bir sahneye dönüşür.

Filmin ilerleyen dakikalarında, DL’nin karşılaştığı diğer gizemli figürler ve limuzinindeki monologlar, bu döngünün bir amacı olup olmadığını sorgulatır. Her kimlik, bir yaşamın kısa bir özeti gibidir; ama bu rollerin bir başlangıcı ya da sonu yok gibidir. DL’nin yolculuğu, varoluşun kendisini sorgulayan bir labirentte kaybolup gitmekle son bulur.