Avusturya İmparatoriçesi Sisi, 40 yaşına yaklaşırken Viyana sarayının katı kuralları ve kendisine biçilen süs rolü arasında sıkışıp kalmıştır. Fiziksel görünüşüne takıntılı bir şekilde odaklanan saray, onun varlığını neredeyse bir bibloya indirgemiştir. Beli yıllarca 45 santimetrede kalmış olsa da, onu asıl boğan şey bu dar korse değil, sarayın soğuk ve nefes almayan atmosferidir.

Elisabeth, protokollerin ve beklentilerin arasında kendi kimliğini kaybetme tehlikesiyle yüzleşir. Giderek artan bir isyan duygusuyla, sarayın kendisine dayattığı bu sessiz ve itaatkâr kadın rolünü reddeder. Özgürlüğünü ve gerçek benliğini bulma arayışı, onu sarayın sınırlarını zorlamaya iter.

İmparatoriçe olmanın ağırlığı ile birey olma arzusu arasındaki bu amansız çatışma, Sisi'yi hem fiziksel hem de ruhsal bir kurtuluş mücadelesine sürükler. Her geçen gün onu daha da sıkı saran bu altın kafesten kaçış, onun hikayesinin merkezinde yer alır.