Kış Uykusu, Nuri Bilge Ceylan'ın 2014 yılında Altın Palmiye ile taçlanan anlatısı olarak hafızalarda. Kapadokya'nın karlar altındaki ıssızlığında, emekli bir tiyatrocunun otelinde geçen hikaye, Haluk Bilginer, Melisa Sözen ve Demet Akbağ'ın performansları etrafında şekilleniyor. Emekli tiyatrocu Aydın'ın genç eşi ve kız kardeşiyle olan mesafeli ilişkisi, aslında birbirine yabancılaşmış insanların sessiz çatışmasını yansıtıyor.

Dışarıda kar fırtınası devam ederken otelin içine hapsolan karakterlerin, kasaba halkıyla olan sosyo-ekonomik gerilimleri de gün yüzüne çıkıyor. Uzun diyaloglar, bir süre sonra sessizliğin ağırlığına evriliyor.

Yönetmen, Bir Zamanlar Anadolu'da ya da Ahlat Ağacı gibi işlerinde olduğu gibi, bu filmde de karakterlerin iç dünyalarındaki hayal kırıklıklarını mercek altına alıyor. Herkes kendi haklılığı içinde kaybolurken, kış mevsiminin yarattığı o izole atmosfer, insanın kendiyle yüzleşmekten kaçtığı anları daha da görünür kılıyor. Gerçi filmde anlatılanlar, uzak bir coğrafyadan ziyade, herhangi bir insanın içindeki o bitmek bilmeyen huzursuzluğa dair gibi.