Kasap Havası, Çiğdem Sezgin’in ilk uzun metrajlı çalışması olarak sinemamıza oldukça gerçekçi bir yerden dahil oldu. 2015 yapımı bu dram; İstanbul’un gri tonlarında, bir taksi şoförü olan Ahmet ile terzi Leyla arasındaki ilişkiyi merkezine alıyor. Aralarındaki yaş farkı, dönemin toplumsal kodları ve geçmişin yükü derken, ikilinin evlilik yolundaki huzurlu sayılabilecek adımları Leyla’nın eski sevgilisinin çıkagelmesiyle sarsılmaya başlıyor.

Filmin tonu yer yer huzursuz edici bir yakınlıkla ilerliyor. Şenay Gürler, İnanç Konukçu ve Hakan Karahan’ın oyunculukları, hikayenin o doğal ve biraz da tekinsiz atmosferini besliyor.

Yönetmen, Zenne veya Damat Koğuşu gibi toplumsal dertleri odağına alan yapımlarda olduğu gibi, burada da büyük laflar etmek yerine karakterlerin kendi içsel çıkmazlarına odaklanmayı seçmiş. Uluslararası festivallerden ödüllerle dönen film, aşkın sadece tutkuyla değil, aynı zamanda dışarıdan gelen müdahalelerle nasıl sınandığını anlatıyor. Sezgin’in anlatımı, hayatın içindeki o ham ve işlenmemiş duyguları ekrana yansıtırken hiçbir şeyi olduğundan daha parlak gösterme çabasına girmiyor.