Karmalink, Kamboçya sinemasında pek rastlamadığımız bir tür denemesine, bilim kurguya göz kırparak 2022 yılında izleyici karşısına çıktı. Yönetmen Jake Wachtel, öğrencileri olan Leng Heng Prak ve Srey Leak Chhith ile birlikte Phnom Penh'in yakın gelecekteki siluetini inşa ederken, teknolojinin ruhani pratiklerle nasıl iç içe geçebileceğini sorguluyor. Hikaye, geçmiş yaşamlarına dair rüyalar gören bir çocuğun, mahalle arkadaşıyla beraber altın bir Buda heykelinin peşine düşmesini konu alıyor.

Açıkçası yerel bir sınıfta başlayan bu eğitim sürecinin, ortaya böyle katmanlı bir gizem çıkarması etkileyici. Film, sanki Never Let Me Go veya eXistenZ gibi türün içine felsefi sorular serpiştiren yapımların o bildik tekinsiz havasını taşıyor.

Şehrin dijital yansımalarıyla Budist inancın geleneksel kodları arasında kurulan bu bağ, izleyicinin zihninde bir yere tutunma isteği yaratıyor. Sadece bir teknoloji distopyası anlatmak yerine, rüyalar ve gerçekliğin nerede ayrıştığı sorusuna odaklanıyor. Yönetmenin yerel öğrencilerle kurduğu o doğal iletişim, perdeye yansıyan sahnelerin dokusunda da hissediliyor. Kamboçya'nın modernleşen yüzü, eski bir inancın parçalarını arayan iki gencin adımlarıyla yeni bir anlam kazanıyor.