Karamel, 2007 yılında Nadine Labaki tarafından beyazperdeye taşınan ve Beyrut sokaklarında geçen sıcak bir hikaye. Labaki’nin hem yönetmen koltuğunda oturduğu hem de başrolünü Yasmine Al Massri, Joanna Moukarzel, Gisele Aouad ve Siham Haddad ile paylaştığı film, bir güzellik salonunun dört duvarı arasına sıkışmış hayatları merkeze alıyor. 2000'lerin başındaki Lübnan'da, geleneksel değerlerin ağırlığıyla modernleşme sancıları arasında kendine yol arayan beş kadının portresini çiziyor.

Salon, adeta bir itiraf kabini. Bir yandan istenmeyen tüylerden arınmak için kullanılan şekerli ağda yapılıyor, bir yandan da aşkın, cinselliğin ve yaşlılığın getirdiği karmaşık duygular konuşuluyor. İşin aslı, film ismini aldığı o karamel kıvamındaki ağda gibi; hayatın hem yapışkan, can yakan taraflarını hem de o tatlı, umut dolu anlarını bir arada tutmayı başarıyor.

Gerçi neşeli anların arasına serpiştirilmiş hüzün, karakterlerin omuzlarındaki toplumsal beklentilerin bir yansıması gibi duruyor. Labaki, büyük bir dramatik patlama yaratmak yerine günlük hayatın küçük akışına odaklanmayı seçmiş. Sonuç ise karmaşık değil, oldukça sade; tıpkı Gelinin Oğlu veya Asabiyim Ben gibi karakterlerin kendi iç dünyalarındaki geçişleri izlemekten ibaret bir tablo. Yönetmenin bakışı, anlatılan o mahrem sırları bir röntgencilikten ziyade, yanyana dizilmiş kadınların omuz omuza verişi olarak kurguluyor.