Yaşlı ve Alzheimer hastası olan Amandus, kızı ve damadıyla birlikte yaşamaktadır. Hastalığı ilerledikçe etrafındakilerin hayatını zorlaştıran Amandus, en çok torunu Tilda ile yakın bir bağ kurar.

Tilda, dedesinin giderek artan unutkanlıkları ve garip davranışları karşısında hem üzülür hem de ona sahip çıkmak ister. Amandus’un durumu aile içinde giderek daha büyük bir sorun haline gelir.

Kızı ve damadı, onu bir bakım evine yerleştirmeyi düşünürken Tilda, dedesinin son bir kez mutlu olması için bir plan yapar. Onu, gençliğinde gittiği Venedik’e götürmek üzere bir yolculuğa çıkarır.

Bu beklenmedik kaçış, ikilinin başına hem komik hem de dokunaklı olaylar getirir. Baba-kız ve torun arasındaki karmaşık ilişkilerin merkezde olduğu film, hafızanın kayboluşu karşısında sevginin ve anıların gücünü sorgular.

Amandus’un unuttukları ve hatırladıkları arasında gidip gelen yolculuk, aile üyelerinin geçmişle yüzleşmesine ve birbirlerine dair yeni şeyler keşfetmesine vesile olur.