Kaçış, 2021 çıkışlı bir yapım olarak Amin Nawabi isimli bir akademisyenin yıllardır içine gömdüğü anılarını gün yüzüne çıkarıyor. Jonas Poher Rasmussen'in yönetmen koltuğunda oturduğu bu belgesel ve animasyon hibritinde, 1980'lerin Afganistan'ından başlayıp Rusya üzerinden günümüz Danimarka'sına uzanan bir yolculuğa çıkıyoruz. Amin, kendi düğününe sayılı günler kala, kimliğinin parçalarını birleştirmek adına o karanlık yılların üzerindeki perdeyi yavaşça aralıyor.

Film, animasyonun sağladığı anlatım özgürlüğünü kullanarak geçmişin ağır yükünü izleyiciye aktarıyor. Sadece kişisel bir göç hikayesi değil; aidiyet arayışının ve geride bırakılan hayatların bir dökümü gibi. Perspolis veya Waltz with Bashir gibi yapımların açtığı yolda ilerlese de, anlatım biçimiyle kendi özgün alanını kurmayı başarıyor.

İşin ilginç tarafı, bu yapım Oscar tarihinde aynı yıl içinde hem animasyon hem belgesel hem de uluslararası film kategorilerinde adaylık alabilen ilk örnek oldu. Yine de bu istatistikten çok daha fazlası var; sadece bir hayatta kalma mücadelesinin ötesinde, insanın kendine dönüp bakma cesaretiyle şekillenen ağırbaşlı bir hikaye bu. İnsan, ne kadar uzağa giderse gitsin bazen olduğu yerde kalmış bir çocukla yeniden tanışabiliyor.