Kabakçığın Hayatı, Claude Barras’ın 2016 yapımı stop-motion çalışması olarak, annesini kaybettikten sonra yetimhaneye yerleştirilen dokuz yaşındaki Icare’in dünyasına odaklanıyor. Gaspard Schlatter, Sixtine Murat ve Paulin Jaccoud’un sesleriyle hayat bulan karakterler, İsviçre’deki bu yeni yaşam alanında kendi küçük dayanışma ağlarını kuruyor. Dram ve komedi unsurlarını dengeli bir şekilde harmanlayan yapım, çocukların travmalarla başa çıkma biçimlerini yetişkinlerin karmaşık bakış açılarından uzak, oldukça sade bir dille yansıtıyor.

Gerçi animasyon tekniği bazen karanlık temaları hafifletiyor gibi görünse de, hikaye oldukça dürüst ilerliyor.

Barındırdığı hüzün, çocukların kurduğu o samimi dünyayla yer yer umuda dönüşüyor. Yönetmenin çocuk ruhuna olan mesafeli ama duyarlı yaklaşımı, hikayenin merkezindeki duygusal derinliği korumasını sağlıyor. İnsan elinden çıkmış figürlerin hareketleri, anlatılan yaşanmışlıkların ağırlığını ilginç bir biçimde yumuşatıyor. 400 Darbe ya da Mary ve Max gibi yapımların izleyicisini yakalayabilecek türden, insanın içine işleyen bir dürüstlük bu.