Joker: İkili Delilik, Todd Phillips imzasıyla 2019'da başlayan karanlık yolculuğun devamı olarak 2024 yılında karşımıza çıkıyor. Joaquin Phoenix, Arkham Akıl Hastanesi'nin soğuk duvarları arasında Arthur Fleck kimliğiyle mahkemesini beklerken, Lady Gaga ile hayatına giren Harley Quinn karakteri anlatının merkezine yerleşiyor. Film bu sefer sadece bir suç dramasından ibaret değil; müzikal öğeleri, karakterlerin ruhsal çöküşlerini dışa vuran bir araç olarak kullanmayı tercih ediyor. Açıkçası, Gotham'ın o kasvetli havası bu kez Arthur'un iç dünyasındaki karmaşayla birleşerek daha da ağır bir tona bürünüyor.

Gerçi müzikal tercih, ilk filmdeki o tekinsiz gerçekçiliği bozacak gibi görünebilir ama yönetmen bu yapıyı bir mahkeme draması içinde oldukça farklı bir yere oturtmuş.

Taxi Driver veya The King of Comedy gibi klasiklerde gördüğümüz o yalnız ve toplum dışına itilmiş karakter profili, burada Joker kimliğiyle daha yoğun bir çatışmaya giriyor. Şehrin kaosu ile Arthur'un zihnindeki sessizlik arasındaki o ince çizgi, ikili delilik kavramıyla yerini iyice bulanık bir atmosfere bırakıyor. İnsan, müzik ve şiddet arasında kurulan bu köprünün, bir suç öyküsünü nasıl dönüştürebileceğine dair ilginç bir deneyim.