Joker, 1980’lerin başındaki Gotham City’nin kasvetli sokaklarına ışık tutan bir karakter dramı. Todd Phillips’in yönetmen koltuğunda oturduğu bu filmde, başarısız bir komedyen olan Arthur Fleck’in kendi iç dünyasında kayboluşuna şahit oluyoruz. Joaquin Phoenix’in hayat verdiği karakterin yavaş yavaş tekinsiz bir figüre dönüşmesi, merkezde yer alan psikolojik yükü daha da artırıyor. Robert De Niro’nun da eşlik ettiği bu yapım, süper kahraman evrenindeki alışıldık şablonları bir kenara bırakıp kişisel bir çöküşe odaklanıyor.

Gerçi film, izleyiciye bir suç hikayesi sunsa da asıl meselesi toplumun dışına itilmiş bir insanın zihinsel sağlığı.

Karanlık bir atmosferle sarmalanmış bu anlatı, Scorsese’nin Taxi Driver ya da The King of Comedy gibi yapımlarından aşina olduğumuz o huzursuz edici tınıyı taşıyor. Gotham’ın gri tonları arasında Fleck’in kendi gerçekliğiyle kurduğu bağ koparken, ortaya çıkan sonuç sadece şiddet değil, aynı zamanda sistemin yarattığı bir yabancılaşmanın portresi. Yönetmen, bir kahramanın doğuşunu anlatmak yerine bir insanın nasıl yok olduğunu takip etmeyi seçmiş.