İyi, Kötü ve Çirkin, 1966 yılında Sergio Leone tarafından sinemaya kazandırılan, Amerikan İç Savaşı'nın tozlu yollarında geçen bir western hikayesi. Clint Eastwood, Lee Van Cleef ve Eli Wallach; gömülü bir altın hazinesinin peşinde, savaşın yarattığı karmaşanın ortasında birbirine güven duymadan yol alıyorlar. Kendi çıkarlarını her şeyin önüne koyan bu üç adamın mücadelesi, Leone'nin kendine has ironik ve gerilimli anlatımıyla ekrana yansıyor.

Açıkçası filmi düşündüğümde aklıma ilk gelen şey, Ennio Morricone'nin elinden çıkan ve bugün hala birçok kişinin kulağında yer eden o meşhur tınılar oluyor. Müzikler, sahnelerin ruhunu yakalamak konusunda oldukça etkili.

Bir Avuç Dolar veya Birkaç Dolar İçin gibi yapımları sevenler, Leone'nin kamerasını nereye çevirdiğini zaten biliyordur. Yönetmen burada da kahramanlık klişelerini bir kenara itip, karakterleri savaşın yıkıcı kaosu içinde saf hayatta kalma içgüdüleriyle baş başa bırakıyor. Filmin sonunda geriye kalan ise sadece altının değil, insan doğasının o karanlık ve tekinsiz tarafının görüntüsü.