İsyan, 2002 yılında Kurt Wimmer yönetmenliğinde perdeye taşınan ve distopik anlatıların o soğuk atmosferini iliklerine kadar hissettiren bir yapım. Üçüncü Dünya Savaşı sonrası kurulan Libria adlı düzende, insanlığın tüm duyguları bastırması için zorunlu tutulduğu bir gelecek tasvir ediliyor. Christian Bale, Emily Watson ve Taye Diggs; duyguların yasa dışı kabul edildiği bu sistemin dişlileri arasında kalan karakterlere hayat veriyor.

Film, özellikle Gun Kata adını verdikleri dövüş koreografisiyle kendi estetiğini yaratıyor. Silah kullanımını yakın dövüş sanatlarıyla birleştiren bu yaklaşım, filmin ciddi ve mesafeli tonuyla birleşince ortaya oldukça farklı bir görsel dil çıkıyor.

John Preston adlı bir memurun, düzenli aldığı ilaçları aksatmasıyla başlayan kişisel dönüşümü, aslında bireyin kendi özüne dönme çabasını anlatıyor. Fahrenheit 451 ya da 1984 gibi eserlerin izinden gitse de, kendi distopik evrenini kurma konusunda oldukça kararlı bir duruş sergiliyor. Gerçi sistemin yarattığı o steril ve duygusuz ortamda, tek bir anlık hissin bile bir insanı nasıl değiştirebileceğine dair o eski tartışma, burada farklı bir şiddetle sahneye taşınıyor. Her şeyin kurala bağlandığı bir dünyada, kuralları yıkmanın bedeli de oldukça ağır oluyor.