Issız Adam, 2008 yılında vizyona girdiğinde modern şehir yaşamının karmaşası içinde sıkışıp kalmış karakterlerin duygusal portresini çizen bir yapım oldu. Yönetmen Cagan Irmak, baglanma sorunlarıyla bogusup hayatını gurme bir aşçı olarak sürdüren Alper ile kendi halinde bir kostüm tasarımcısı olan Ada’nın kesişen yollarını İstanbul’un gri tonları eşliğinde anlatıyor. Cemal Hünal ve Melis Birkan’ın başrollerini üstlendigi hikaye, dönemin Beyoğlu ve Cihangir sokaklarında, melankolinin ağır bastığı bir atmosferde ilerliyor.

Filmin kendi hikayesi kadar, 1970’lerin Türkçe pop parçalarını yeniden popüler kültürün merkezine taşıyan müzik seçimleri de dönemin ruhunu yansıtan bir detaydı.

O yılların izlerini taşıyan bu dram, aslında büyük kararlar almaktan kaçınan bireylerin birbirine tutunma çabasını ele alıyor. İncir Reçeli veya Mustafa Hakkında Her Şey gibi benzer temalarda gezinen yapımların aksine, burada kahramanların kendi yalnızlıklarıyla olan mücadelesi ön planda tutuluyor. Ne var ki, paylaşılan her anın ardında kaçınılmaz bir veda hissi saklı. İlişkilerin ağırlığı ile bireysel özgürlükler arasındaki o ince çizgi, karakterlerin duygusal çatışmalarında belirginleşiyor. Film, şehirli insanın duygularını bastırarak kurduğu o savunma mekanizmasının ne kadar kırılgan olabileceğini bir aynada gösteriyor.