İftarlık Gazoz, yönetmen Yuksel Aksu’nun çocukluk anılarından beslenen ve 1970’lerin Ege atmosferini tüm doğallığıyla perdeye taşıyan bir yapım. Muğla’nın Ula ve Menteşe ilçelerinde geçen hikaye, okulların kapanmasıyla gazozcu çırağı olarak çalışmaya başlayan küçük Adem’in dünyasına odaklanıyor. Cem Yilmaz ve Berat Efe Parlar’ın başrollerini paylaştığı bu komedi ve dram unsurları taşıyan film, dönemin sosyal dokusunu arka plana alarak bir büyüme süreci anlatıyor.

Ramazan ayında, kavurucu yaz sıcağında ailesinden gizli oruç tutmaya çalışan bir çocuğun içine düştüğü o çaresiz ama bir o kadar da samimi macera, hikayenin merkezini oluşturuyor. Dondurmam Gaymak ile benzer bir yerel ruhu yakalayan yönetmen, büyük dramlar yerine daha küçük, hayatın içinden anların peşine düşmüş. Açıkçası bu yaklaşım, filmdeki karakterlerin neden bu kadar gerçekçi hissettirdiğini de açıklıyor.

Eski bayramların, mahalle kültürünün ve saflığın yerini daha karmaşık dertlere bıraktığı o dönemi, gazoz şişelerinin buğulu görüntüsüyle hatırlatıyor. Çocuğun dünyasıyla yetişkinlerin dünyasının kesiştiği o noktada, izleyicinin kendi çocukluğundan tanıdık bir koku bulması işten bile değil.