Cebrail ve dedesi, köylerinin ilerisindeki ovada atış talimi yaparken dede torununa kan davasının gerekliliklerini anlatır. Yirmi yıl önce babası, kan davalılarının oğlu Yaşar tarafından öldürülen Cebrail, dedesinin öğütleriyle büyümüş ve intikam için yetiştirilmiştir.

Dede, kanlıyı öldürecek kişide olması gereken vasıfları sıralarken bir yandan da torununun nişancılığını geliştirmeye çalışır. Akşam eve döndüklerinde yeğen Tolga, Cebrail'e kanlısının yerini bulduğu haberini getirir.

Ancak evde bu habere ilgi gösteren tek kişi Cebrail'dir. Annesi, babasının kanlı gömleğini Tolga'ya top mintanı yapmış; ağabeyi ise babasının silahını cep telefonu almak için satmıştır.

İkisi de bu devirde kan davası gibi bir şeyin kalmadığını düşünmektedir. Cebrail, ailesinin bu umursamaz tavrına rağmen dedesinin öğretileriyle şekillenen intikam duygusunu taşımaya devam eder.

Köydeki herkes kan davasını unutup modern hayata adapte olurken, Cebrail geçmişin ağır yüküyle baş başa kalır.