Helen, dışarıdan bakıldığında her parçası yerli yerinde görünen bir hayatın, içeriden nasıl çatlayabileceğini anlatan 2009 yapımı bir dram. Sandra Nettelbeck, başarılı bir müzik profesörü olan karakterinin klinik depresyonla mücadelesini anlatırken hiçbir şeyi süslemiyor. Vancouver'ın gri tonları arasında geçen hikaye; Ashley Judd, Goran Visnjic ve Lauren Lee Smith'in performanslarıyla kişisel bir ağırlık kazanıyor.

Gerçi depresyonun sinemadaki yansıması çoğu zaman klişelere sıkışmaya meyillidir; burada ise durum farklı.

Nettelbeck, karakterin iyileşme arayışını bir kurtuluş öyküsü olarak değil, bir hayatta kalma çabası olarak konumlandırıyor. Duygusal yıkımın günlük rutinleri nasıl parçaladığını görmek, The Hours veya Still Alice gibi benzer tonlardaki yapımları hatırlatan bir gerçeklik hissi taşıyor. Film, büyük dramatik patlamalardan ziyade, insanın kendi zihniyle girdiği o sessiz ve yorucu savaşa odaklanmayı tercih ediyor. Geriye kalan ise, iyileşmenin doğrusal bir süreç olmadığına dair buruk bir kabulleniş.