Harry Potter ve Melez Prens, serinin belki de en kasvetli duraklarından biri. 2009 yılında izleyiciyle buluşan filmde yönetmen David Yates, Hogwarts üzerindeki kara bulutları iyice yoğunlaştırıyor. Daniel Radcliffe, Rupert Grint ve Emma Watson, karakterlerinin çocukluktan gençliğe geçiş sancılarını bu kez çok daha melankolik bir tonla yansıtıyor. Hikaye, Dumbledore'un Harry'yi yaklaşan büyük savaşa hazırladığı, Voldemort'un geçmişindeki karanlık noktaların aydınlatılmaya çalışıldığı bir dönemde geçiyor. Okul sıralarındaki ilk aşklar ve ergenlik karmaşası, yerini giderek artan bir gerilime bırakıyor.

Görüntü yönetimiyle Akademi Ödülü adaylığı kazanan yapım, bütçesinin hakkını veren görselliğiyle dikkat çekiyor.

Açıkçası 1990'ların sonundaki Hogwarts, artık o bildiğimiz güvenli kale değil. Harry'nin karşısına çıkan gizemli bir iksir kitabı, sadece güç kazandırmakla kalmıyor, karakterin iç dünyasındaki yalnızlığı da perçinliyor. Serinin diğer bölümlerinde olduğu gibi, Zümrüdüanka Yoldaşlığı ile başlayan o ağır atmosfer bu filmde iyice belirginleşiyor. Her şey, gri tonların hakim olduğu bir veda hazırlığı gibi işlenmiş. İyilik ile kötülük arasındaki sınır, okulun koridorlarında giderek belirsizleşiyor.