Hadi Oynayalım, teknolojinin yalnızlığa sunduğu o soğuk ve mesafeli çözümün nerelere varabileceğini sorgulayan bir yapım. Jacob Chase, 2017 tarihli Larry adlı kısa filmini genişlettiği bu 2020 yapımı korku ve gerilim öyküsünde, otizmli bir çocuğun tabletindeki gizemli bir uygulama üzerinden tanıştığı karanlık varlığı merkezine alıyor. Gillian Jacobs ve John Gallagher Jr. gibi isimlerin ebeveynleri canlandırdığı hikayede, ekranın diğer tarafında saklanan o rahatsız edici varlığın eve sızışını izliyoruz.

Dijital dünya ile gerçeklik arasındaki sınırın ince olduğu bir dönemde, bu varlığın bir çocuğun dünyasına dahil olması oldukça huzursuz edici.

Aslında film, teknoloji bağımlılığından öte bir çocuğun sesini duyurma çabası üzerine kurulu. Otizmli olan Oliver için tablet, dünyayla kurduğu tek köprü olsa da, o köprüden geçen her şeyin masum olmadığını fark etmek biraz zaman alıyor. Lights Out ya da The Babadook gibi benzer işlerde olduğu gibi, burada da korku, aile içi dinamiklerin ve ebeveynlik kaygılarının tam kalbine yerleşiyor. Yönetmenin, basit bir kısa film fikrini nasıl bu denli gerilimli ve duygusal bir yapıya dönüştürdüğünü görmek ilginç. Ekran ışıklarının yarattığı o yapay güvenlik hissi, film boyunca yavaş yavaş yerini karanlığın sessiz tehdidine bırakıyor.