Hachi: Bir Köpeğin Hikayesi, 2009 yılında Lasse Hallström yönetmenliğinde perdeye taşınan, insanın sadakat kavramına bakışını biraz değiştiren bir yapım. Richard Gere ve Joan Allen'in başrollerini paylaştığı bu dram, aslında Japonya'da 1923-1935 yılları arasında yaşamış Hachiko adlı bir Akita köpeğin gerçek öyküsüne dayanıyor. Bir üniversite profesörünün tren istasyonunda bulduğu bu köpekle kurduğu bağ, filmin merkezini oluşturuyor.

ABD'nin 21. yüzyıl başındaki sakin atmosferinde geçen hikaye, sadakatin sınırlarını sorgulatıyor. Sahibi hayatını kaybettikten sonra bile tren istasyonundaki yerinden ayrılmayan bir köpeğin bekleyişi, yönetmen Hallström'ün sade anlatımıyla birleşince ortaya oldukça hüzünlü ama bir o kadar da insanı içine alan bir tablo çıkıyor.

Gerçek bir hikayeden uyarlanmış olması, Marley ve Me ya da Togo gibi türün diğer örneklerinde olduğu gibi, izleyici ile karakter arasındaki bağı biraz daha güçlendiriyor. Hachiko'nun o meşhur bekleyişi, aslında insan hayatının geçiciliği karşısında sevginin nasıl baki kalabildiğini hatırlatan sessiz bir duruş.