Gündüzün Geceye Borcu, Yasmina Khadra’nın aynı adlı romanından sinemaya uyarlanmış, 1930 ile 1960 yılları arasında Cezayir’in sancılı dönüşümünü merkezine alan bir yapım. Alexandre Arcady yönetmenliğinde perdeye yansıyan hikaye, küçük yaşta amcasının yanına gönderilen Younes’in, sınıfsal farklılıklar ve kültürel uçurumlar arasında kendine bir yer bulma çabasını anlatıyor. Fu'ad Ait Aattou ve Nora Arnezeder’in hayat verdiği karakterler, dönemin toplumsal gerilimleri altında bir araya gelmeye çalışırken geçmişin yaralarıyla baş etmek zorunda kalıyor.

Younes ile çocukluk aşkı Emilie arasındaki ilişki, sadece iki insan arasındaki duygusal bir çekim değil; aslında büyük bir değişimin ortasında kalan bireylerin sadakat sınavı. Fransız sömürge döneminin o huzursuz atmosferi, filmin dokusuna yerleşmiş durumda.

Dram ve romantizm türlerini bir araya getiren yapım, tıpkı The Lover veya Atonement gibi bir dönemin ruhunu, kişisel hüzünlerin kıvrımları üzerinden okumayı deniyor. Coğrafyanın insanın kaderi üzerindeki etkisini, nostaljik bir tonda ve abartıdan uzak bir görsel dille aktarmayı tercih etmişler. Kendi hayatının yabancısı olmak, sanırım bu filmin en çok altını çizdiği duygu.