Gün Işığı, Danny Boyle yönetiminde 2057 yılının karanlık ve izole atmosferine odaklanan bir bilim kurgu yapımı. İnsanlığın geleceği, sönmeye yüz tutmuş bir Güneş ile tehlikeli bir şekilde sınırlanmış durumda. Cillian Murphy, Chris Evans, Michelle Yeoh ve Rose Byrne gibi isimlerin yer aldığı ekip, Icarus II adlı uzay aracıyla yıldızı yeniden tutuşturmak adına uzun ve zorlu bir yolculuğa çıkıyor. Filmin çekimleri öncesinde oyuncuların gerçekçiliği artırmak için üç ay boyunca bir arada yaşamış olması, ekrandaki kimyaya oldukça doğal bir hava katıyor.

Gerçi hikayenin merkezi devasa bir nükleer bombayı Güneş’e taşıma görevi olsa da, film zamanla başka bir yöne evriliyor. Yıllar önce haber alınamayan bir gemiden gelen yardım çağrısı, mürettebatı kendi sınırlarıyla yüzleşmeye zorluyor.

Uzay boşluğunun sessizliği, psikolojik gerilimin dozunu giderek artırıyor. Görsel dil, 2001: A Space Odyssey veya Event Horizon gibi türün sakin ama huzursuz örneklerini akla getirebilecek türden bir soğukkanlılığa sahip. Uzay, burada sadece bir arka plan değil; karakterlerin kendi iç dünyalarındaki karmaşayı yansıtan devasa bir yansıtıcı işlevi görüyor.