Otizmli bir genç olan Goyo, müze rehberi olarak çalıştığı hayatında katı bir rutin içinde yaşamaktadır. Her sabah aynı saatte uyanır, aynı yollardan yürür ve müzedeki eserleri aynı titizlikle anlatır. Bu düzen, onun için bir güven alanı ve hayatını anlamlı kılan bir yapıdır.

Ancak bu düzen, bir çalışma arkadaşına karşı hissetmeye başladığı güçlü ve karmaşık duygularla sarsılır. İlk kez bu kadar yoğun hislerle yüzleşen Goyo, alışık olmadığı bir içsel yolculuğa çıkar. Kalbindeki bu yeni dalgalanmalar, onu güvendiği rutinlerin dışına çıkmaya zorlar.

Duyguların karmaşık dünyasında ilerlemeye çalışan Goyo, bir yandan günlük hayatını sürdürürken diğer yandan içinde büyüyen bu hislerle nasıl başa çıkacağını öğrenmek zorundadır. Bu süreçte, hem kendini hem de çevresindeki insanları farklı bir gözle görmeye başlar.