Gölge Oyunu, Yavuz Turgul’un 1992 yılında seyirciyle buluşturduğu, 90’lar İstanbul’unun puslu atmosferinde geçen bir arayış hikayesi. Pavyon sahnelerinde hayatlarını kazanan iki arkadaş, Abidin ve Mahmut, hayatın yorgunluğunu üzerlerinden atamamış iki adam. Şener Şen ve Şevket Altuğ’un canlandırdığı bu karakterlerin dünyasına, Larissa Litichevskaya’nın hayat verdiği sağır ve dilsiz gizemli bir genç kızın girişiyle dengeler değişiyor.

Gerçekten de film, geleneksel seyir sanatlarımızın izlerini modern bir kurguyla birleştirme çabası taşıyor. Karagöz ve Ortaoyunu’nun o tasavvufi yansımalarını, hayal ile gerçek arasındaki ince çizgide birleştiriyor Turgul.

Melankoli ağır basıyor. Karakterler kendi içsel yolculuklarına çıkarken izleyiciyi de benzer bir sorgulamanın içine çekiyorlar. Muhsin Bey veya Eşkıya’daki o tanıdık atmosfer, burada çok daha gerçeküstü ve felsefi bir tonda karşımıza çıkıyor. Filmin sonunda geriye kalan ise, perdeye yansıyan gölgelerin aslında kimin gerçeği olduğu sorusu oluyor.