Kuşadası’nın eski belediye başkanı Mustafa Lütfi Suyolcu, 1995 yılının Mayıs ayında evinin önünde uğradığı silahlı saldırı sonucu hayatını kaybetti. Film, bu trajik olayın ardındaki siyasi veya suç örgütü bağlantılarını soruşturmak yerine, Suyolcu’nun kişiliğine ve yaşam felsefesine odaklanıyor.

Onun kamu hizmetine adanmış duruşu, ailesine olan bağlılığı ve toplumla kurduğu samimi ilişkiler, hikayenin temelini oluşturuyor. Özellikle kızı Çiğdem Suyolcu ile arasındaki derin ve özel bağ, filmin duygusal omurgasını meydana getiriyor.

Mustafa Lütfi’nin bir baba olarak kızına verdiği değer, onun siyasi kimliğinin ötesinde bir insan portresi çiziyor. Çiğdem’in babasının ölümünün ardından yaşadıkları ve babasına dair hatıraları, bu ilişkinin ne kadar güçlü olduğunu gözler önüne seriyor.

Film, bir cinayetin soğuk gerçekliği içinde sıcak bir baba-kız hikayesini anlatıyor. Suyolcu’nun hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan olay, onun geride bıraktığı insani mirasın ve sevdikleriyle kurduğu bağların sorgulanmasına vesile oluyor.

Bu yönüyle yapım, siyasi bir figürün özel hayatına ve evlat sevgisine samimi bir bakış sunuyor.