Geriye Kalan, Çiğdem Vitrinel’in ilk uzun metrajlı yönetmenlik denemesi olarak 2012 yılında vizyona girdiğinde, İstanbul’un gri tonları arasında sıkışmış bir ihanet hikayesini oldukça soğukkanlı bir biçimde anlatıyordu. Devin Özgür Çınar, Şebnem Hassanisoughi ve Erkan Bektaş’ın başrollerini paylaştığı film, dram ve suç unsurlarını bir araya getirirken odağına Sevda’nın dünyasının yıkılışını alıyor. Eşinin bir başka hastane çalışanıyla olan ilişkisini öğrenen Sevda, durumu kabullenmek yerine Zühal’in hayatına sızarak kendi dengelerini kurmaya başlıyor. Açıkçası film, karakterlerin psikolojik sınırlarını zorlarken izleyiciyi bir tarafa çekmek yerine sadece gözlemci kalmaya zorlayan o mesafeli duruşunu hiç bozmuyor.

Antalya Altın Portakal Film Festivali’nden yönetmen ve kadın oyuncu ödülleriyle dönen bu çalışma, sinemamızda aldatma temasını melodramdan arındırarak ele alan örneklerden biriydi.

Zerre veya Bulantı gibi filmlerin atmosferiyle benzer bir kasvet taşıyan Geriye Kalan, bir kadının sessiz öfkesinin nasıl bir yıkıma dönüşebileceğini, hiçbir büyük söz söylemeden, sadece mekanın ve insan yüzlerinin soğukluğuyla yansıtıyor. İhanetin getirdiği o tanıdık ağırlığı, süslü bir dille değil de hayatın kendi içindeki o tedirgin edici rutinle sunması yönetmenin tercihini yansıtıyor.