Belediyede temizlik işçisi olarak çalışan Rıza, hayatını annesine adamış bir adamdır. Ona olan düşkünlüğü o kadar ileri boyuttadır ki, evlenip bir yuva kurma arzusu bile bu bağın gölgesinde kalır.

Ta ki karşı apartmana taşınan Serpil’le tanışana kadar. Çocuklu ve dul bir kadın olan Serpil, Rıza’nın içinde uzun süredir bastırdığı evlilik hayallerini yeniden canlandırır.

Ancak bu yeni umut, Rıza’nın iç dünyasında büyük bir çatışmaya yol açar. Annesine duyduğu bağlılıkla Serpil’e olan ilgisi arasında sıkışan Rıza’nın suçluluk duygusu giderek artar.

Zamanla gerçeklik algısı bulanıklaşmaya başlar; annesinin öldüğünü kabullenemez ve onunla yaşamaya devam eder. Bir yandan da umutsuzca Serpil’le bir ilişki kurmaya çalışır.

Rıza’nın hikayesi, sevgi, bağlılık ve kayıp temalarını rahatsız edici bir gerçekçilikle işler. Annesine olan takıntılı bağı, onu hem geçmişe hem de bir yanılsamaya mahkum ederken, Serpil’e duyduğu özlem geleceğe dair son kırıntıyı temsil eder.

Film, bir adamın içine düştüğü bu psikolojik çöküşü, sıradan bir hayatın içinden çarpıcı bir portre olarak sunar.