Gerçek, Temel Gürsu'nun 1974 yılında çektiği, Yeşilçam'ın o alıştığımız melodram kalıplarının dışına çıkmaya çalışan polisiye bir deneme. Perihan Savas ve Aytac Arman'ın merkezde olduğu hikaye, mutlu bir evlilik sürdüren Selma'nın eşi şehir dışındayken aldığı telefonla hayatının tepe taklak olmasını konu alıyor. 70'lerin Türkiye'sinde geçen bu gerilim, eşinin geçmişine dair öğrendiği sırlar yüzünden kendi hayatının bir anda hedef haline gelmesiyle kararıyor.

O dönem Türk sinemasında Umutsuzlar veya Arkadaş gibi filmlerin yarattığı toplumsal gerçeklik arayışı sürerken, bu yapım daha çok tür sinemasına göz kırpan bir atmosfere sahip. Açıkçası filmin karanlık tonu, alışılagelmiş Yeşilçam estetiğinin biraz uzağında.

Gerçi merkezdeki olay örgüsü zaman zaman tahmin edilebilir ilerlese de, kısıtlı imkanlarla kurulan o tekinsizlik hissi yönetmenin dönemi nasıl okuduğuna dair ipuçları veriyor. Siyah beyazdan renkliye geçişin yarattığı görsel karmaşanın içinde, bireyin kendi evinde bile bir yabancıya dönüşebileceğini hatırlatan bir tedirginlik hakim.