Geçmiş, Asghar Farhadi'nin insan ilişkilerindeki sessiz çatlakları kağıt üzerine değil de doğrudan kamera önüne dökme biçiminin en duru örneklerinden biri. Tahran'dan Paris'e, boşanma işlemlerini tamamlamak üzere gelen Ahmad'in hikayesi bu. 2013 yapımı bu dram ve gizem filmi, dört yıllık bir ayrılığın ardından Marie'nin evine dönen adamın, orada beklediğinden çok daha karmaşık bir tabloyla karşılaşmasını konu alıyor.

Marie'nin yeni partneri, çocukların bitmek bilmeyen sorunları ve evin duvarları arasına sinmiş eski kırgınlıklar. Gerçi Farhadi, durumu bir gerilim dozuyla vermeyi seçse de, merkezde her zaman o melankolik aile dinamikleri kalıyor. Bérénice Bejo, bu performansıyla Cannes'da En İyi Kadın Oyuncu ödülünü aldığında, aslında izleyiciye karakterin o yorgun ama kararlı duruşunu tam olarak yansıtmıştı. Ali Mosaffa ve Tahar Rahim'in ona eşlik ettiği sahneler, sessizliklerin kelimelerden daha çok şey anlattığını kanıtlıyor.

Bir Ayrılık ya da Satıcı gibi işlerini takip edenler, yönetmenin buradaki üslubuna aşina olacaktır. İnsan hafızasının ne kadar seçici veya yanıltıcı olabileceği, filmin her karesinde hissediliyor. Sonuçta hiçbir ilişki, kağıt üzerinde bittiği kadar kolay sonlanmıyor.