Garfield, dünyaca ünlü obur kediyi 2004 yılında sinema perdesine taşıyan, Peter Hewitt yönetimindeki bir komedi denemesiydi. Breckin Meyer, Jennifer Love Hewitt ve Stephen Tobolowsky gibi isimlerin yer aldığı filmde, Bill Murray o kendine has, alaycı sesiyle Garfield’a hayat veriyor. Günümüz ABD’sinde geçen hikaye, evin tek hakimi olan turuncu kedinin, Jon’un sahiplendiği Odie isimli köpekle bir anda değişen düzenini anlatıyor.

Açıkçası film teknik olarak ilginç bir tercihe sahip. Garfield tamamen CGI ile ekrana yansıtılırken, çevresindeki tüm hayvanlar gerçek. Bu durum bazen görsel bir uyumsuzluk yaratsa da, animasyonun ilk örneklerinden biri olarak döneminin şartlarını yansıtıyor.

Odie’nin kayboluşuyla birlikte bencil tavrını bir kenara bırakan Garfield, içine düştüğü vicdan azabıyla onu kurtarmak için bir maceraya sürükleniyor. Stuart Little veya Scooby-Doo gibi yapımların hakim olduğu o dönem sinemasının, evcil hayvanları merkeze alan hafif ve mizahi atmosferini yansıtıyor. Garfield karakteri, o dönemden bugüne değişmeyen vurdumduymaz tavrıyla, insanın evindeki kediyle kurduğu karmaşık ilişkiyi hatırlatıyor.