Freud'un Son Seansı, 1939 Londra'sının tekinsiz atmosferinde geçen, zihinleri kurcalayan bir karşılaşmayı perdeye taşıyor. İkinci Dünya Savaşı'nın kapıya dayandığı günlerde, psikanalizin babası Sigmund Freud ile Narnia Günlükleri'nin yazarı C.S. Lewis bir araya geliyor. Yönetmen Matthew Brown, Anthony Hopkins ve Matthew Goode gibi iki güçlü ismi bir odanın içine hapsederek, odağı tamamen kelimelere ve fikirlerin çarpışmasına çeviriyor.

Bu hayali buluşma, Armand Nicholi'nin kitabından sahneye uyarlanan oyunun bir devamı niteliğinde. Gerçi ikilinin gerçek hayatta hiç karşılaşmadığını biliyoruz. Yine de film, Tanrı'nın varlığı ve insan doğasının kırılganlığı üzerine kurduğu diyaloglarla, tıpkı The Man Who Knew Infinity veya A Dangerous Method gibi, karakterin iç dünyasına odaklanan entelektüel bir alan yaratıyor.

Ağırbaşlı ve oldukça durağan bir ritmi var. Görsellikten ziyade argümanların öne çıktığı bu tartışma ortamında, inanç ve akıl arasındaki mesafe yeniden ölçülüyor. Bir dönemin sonuna tanıklık ederken aynı zamanda bir insanın kendi sonuna bakışını seyrediyoruz.