Mary Shelley'den Frankenstein, Kenneth Branagh'ın yönetmen koltuğunda oturduğu ve 18. yüzyılın sonunda geçen bir dramı beyaz perdeye taşıdığı 1994 yapımı bir çalışma. Filmde Victor Frankenstein'ı bizzat Branagh canlandırırken, yaratık rolünde Robert De Niro'yu görüyoruz. Yanlarında Helena Bonham Carter ve Tom Hulce gibi isimlerin yer aldığı kadro, Cenevre'den Kuzey Kutbu'na uzanan oldukça karanlık bir atmosfer kuruyor. Bilim kurgu ve korku öğelerini gotik bir dille harmanlayan yapım, yaşam ile ölüm arasındaki o ince çizgiyi aşmaya çalışan bir bilim insanının dramına odaklanıyor.

Açıkçası yönetmen Branagh, bu uyarlamada metne sadık kalmakla yetinmeyip işin içine biraz da operatik bir yoğunluk katmış.

Ortaya çıkan iş, sadece bir canavar hikayesi değil; daha çok insanın hırsı yüzünden kendi yarattığı yıkımla yüzleşmesini konu alan ağır bir hesaplaşma. Mary Shelley'nin orijinal metnindeki o tekinsiz hava, Branagh'ın abartılı ve melankolik anlatım tarzıyla birleşince film, türün benzer örneklerinden ayrışan kendine has bir ton yakalıyor. Trajik bir sona doğru sürüklenen karakterlerin çaresizliği, yapımın başından sonuna kadar hissedilen o huzursuz edici atmosferi besliyor. Kendi başına bir trajediden ziyade, vicdanın ve aidiyet arayışının karanlık bir aynası bu.