Dört Dakika, Chris Kraus'un yönetmen koltuğunda oturduğu, 2006 yapımı yoğun bir dram. Alman bir kadın hapishanesinde geçen film, uzun yıllar piyano dersleri veren yaşlı bir kadınla, buraya yeni getirilen öfkeli ve sorunlu bir genç kızın yollarını kesiştiriyor. Monica Bleibtreu ve Hannah Herzsprung'un hayat verdiği karakterlerin arasındaki gerilimli bağ, genç kızın içindeki gizli müzikal yeteneği keşfetmesiyle bambaşka bir boyuta evriliyor.

İkili arasındaki bu karmaşık ilişki, büyük bir piyano yarışmasına hazırlık süreciyle beraber kendi sınırlarını zorlayan bir noktaya ulaşıyor. Açıkçası, müzikal tutku ile geçmişin ağırlığı burada sürekli bir çatışma halinde.

Filmin finalinde karşımıza çıkan dört dakikalık piyano performansı, hikayenin tüm düğümlerini tek bir ritimle çözüyor. Kimi zaman Whiplash ya da The Piano Teacher gibi filmlerde gördüğümüz o sert müzikal odaklı anlatımı anımsatsa da, bu yapım kendi içine kapalı dünyasını daha ham bir duygusallıkla yansıtmayı tercih ediyor. Müzik, burada sadece bir enstrüman değil; karakterlerin kendilerini dış dünyaya ifade edebildikleri yegane çıkış kapısı.