Flynn Olmak, yönetmen Paul Weitz’in 2012 yapımı dram türündeki çalışması olarak Nick Flynn’in kendi hayatını kaleme aldığı Another Bullshit Night in Suck City isimli otobiyografik romandan sinemaya taşındı. Hikaye, 2000’li yılların Boston’ında, genç bir yazar olan Nick ile uzun süredir görüşmediği ve kendisini yazar olarak tanımlayan babasının bir evsizler barınağında tekrar bir araya gelmesiyle başlıyor. Robert De Niro, Paul Dano ve Julianne Moore’un yer aldığı oyuncu kadrosu, baba ile oğul arasındaki o mesafeli ama yükü ağır ilişkide oldukça sakin bir performans sergiliyor.

Gerçi, iki yabancı gibi yaşayan ama kan bağıyla birbirine bağlı iki insanın karşılaşması, film boyunca melankolik bir tonda ilerliyor.

The Pursuit of Happyness veya The Glass Castle gibi aile bağlarının çeperinde gezinen işlerde olduğu gibi, burada da geçmişin izleri bugünün gerçekliğine çarpıyor. Film, büyük dramatik patlamalardan ziyade, tarafların birbiriyle kurduğu sessiz hesaplaşmalara ve barınak gibi ortak bir alanda birbirlerine tutunmaya çalışmalarına odaklanıyor. Yönetmen Weitz, aralarındaki buzların erimesinden çok, soğuk bir mesafede birbirlerini tanımaya çalışmalarını tercih etmiş. İnsanın kendi geçmişine, babasının gölgesine veya belki de o gölgenin boşluğuna bakışı, bu anlatının merkezinde duruyor.