90’lı yaşlarındaki Faruk, on yıllardır yaşadığı apartmanın yıkım kararıyla yüzleşmek zorundadır. Kaçınılmaz sonu ertelemek için bina yönetimi toplantılarına katılan Faruk, bu süreçte hem geçmişin ağırlığını hem de değişen çevresinin yabancılaştırıcı etkisini hisseder.

Kızının, babasının bu mücadelesini konu alan bir film çekmeye başlamasıyla Faruk’un hayatı yeni bir boyut kazanır. Gerçeklik ile kurgu arasındaki sınırlar bulanıklaşırken, Faruk kendini bir belgeselin kahramanı olarak bulur.

Apartmanın yıkımıyla birlikte anılar, hesaplaşmalar ve gündelik rutinler iç içe geçer. Faruk, hem fiziksel bir mekânın yok oluşuna hem de bu yok oluşun sanatsal bir temsile dönüşmesine tanıklık eder.

Film, yaşlı bir adamın direnişini ve hafızanın kırılganlığını sade bir dille aktarır.