Eşkıya, Yavuz Turgul'un kaleminden çıkan ve 1996 yılında izleyiciyle buluşan, Türk sinemasının o yıllardaki sessizliğini bozan bir iş. Hikaye, 35 yıl hapis yattıktan sonra tahliye olan Baran'ın, doğduğu topraklardan İstanbul'un karmaşasına uzanan arayışını merkezine alıyor. Doğu Anadolu'nun boşalmış köylerinden metropolün tekinsiz sokaklarına geçen bu yolculukta Baran, hayatının geri kalanını değiştirecek bir isimle, genç Cumali ile karşılaşıyor. Şener Şen ve Ugur Yücel'in performansları, filmin sert yapısının altında yatan o insani duyguyu ayakta tutuyor.

Sadece bir suç draması değil bu. Bir devrin kapandığı, insanın kendi geçmişiyle yüzleştiği bir hesaplaşma.

Sokakların karanlığıyla köydeki masumiyetin yarıştığı o 90'lar atmosferi, hikayenin her karesinde hissediliyor. Yönetmen Turgul, bir adamın sadece adaleti değil, aynı zamanda çalınmış hayatının kırıntılarını aramasını anlatırken, izleyiciyi çok katmanlı bir yolculuğa çıkarıyor. Muhsin Bey veya Gönül Yarası gibi yönetmenin diğer işlerinde olduğu gibi, burada da karakterlerin kendi iç dünyaları, filmin ritmini belirleyen esas unsur oluyor.