Altı yabancı, gözlerini mısır tarlasında açarlar. Yanlarında yalnızca bir pusula, bir kibrit, bir bıçak ve bir tabanca vardır.

Hiçbiri buraya nasıl geldiğini hatırlamaz ve kısa sürede dev bir labirentin ortasında olduklarını fark ederler. Tarlanın her çıkışı onları başlangıca döndürür ve içlerinden biri öldürüldüğünde, oyunun kurallarının çok daha acımasız olduğu anlaşılır.

Grup, hayatta kalmak için iş birliği yapmak zorunda kalır. Her bir objenin bir amacı olduğunu ve pusulanın iğnesinin aslında bir harita çizdiğini keşfederler.

Ancak tarlanın derinliklerinde gizlenen tuzaklar ve sürekli değişen desenler, kaçışı neredeyse imkansız kılar. Zaman daralırken, aralarındaki güven de sorgulanmaya başlar.

Oyunun asıl korkunç yanı, tarlanın sadece fiziksel bir engel olmamasıdır. Geçmişlerine dair sırlar yavaşça ortaya çıktıkça, bu mahpusiyetin bir ceza mı yoksa bir sınav mı olduğu belirsizleşir.

Sonunda, hayatta kalanlar için tek seçenek, karanlık bir gerçeği kabullenmek ve bilinmeyene doğru son bir adım atmaktır.