Bir gazeteci, doğum sırasında bebeğini kaybettikten ve ölümle burun buruna geldikten sonra evinde yalnız başına yas tutmaya çalışır. Ancak bu süreç, beklenmedik bir şekilde kabusa dönüşür.

Evin sessizliğini bölen rahatsız edici görüntüler ve aniden gelen ürkütücü saldırılar, kadının zaten sarsılmış olan dengesini tamamen altüst eder. Yas, giderek daha somut ve tehditkar bir hal alır.

Yaşadığı travmanın yankıları, fiziksel ve psikolojik sınırları aşarak onu her köşede pusuya yatmış bir dehşetle karşı karşıya bırakır. Gündelik gerçeklik, korkunç bir oyun alanına dönüşürken, kadın hem geçmişinin hayaletleriyle hem de evinin duvarları arasında filizlenen bu yeni korkuyla savaşmak zorunda kalır.

Kadının kendi zihninin karanlık koridorlarında kaybolduğu bu hikaye, kaybın ardından gelen yalnızlığın ve travmanın yıkıcı gücünü rahatsız edici bir yakınlıkla gözler önüne serer. Acı, gerçekliği aşındırırken, izleyici de her an bir sonraki korkunun nereden geleceğini bilememenin gerginliğini hisseder.